Organizing Dialogue, Experience and Knowledge for Complex Problem-Solving

One of the upcoming peaceactions…

by • August 24th, 2011

You might have read our appeal for September first, world day for peace. The poetry reading to which we have been invited to read will be one of the peace actions. The reading is on 9/11, 10 years later. A poem honoring the firemen going into the tower…

Read More

Leave a Comment

Clara Hsu-San Francisco Poet

by • August 19th, 2011

Clara Hsu is one of the San Francisco poets we met and even heard read her work, accompanying herself with Chinese singing bowls. A wonderful combination.


Cherry Blossoms

To dream
is to wake when the first
token of romance is set adrift.
The crystal droplets that clung onto new shoots
have given birth.
The sun, in mere days, ripens the offspring.
They bloom in droves,
pale lace wrinkling on the edges,
blushing as they warm.

To wake
is to walk into the dreamscape of flowers
masking earth and sky,
and petals are the rain.
Young girls clip a cluster of pink
on their long black hair,
half-cover their faces
with lacquered parasols.
Young men get drunk on love poems.

To wake again
is to let the maudlin memories
be crushed by tire tracks,
and watch cyclists careening down
the velvet floor,
swift as birds in flight.
*

Kersenbloesem
Dromen
is wakker worden als de eerste
blijk van romance op drift is gezet.
De kristallen druppeltjes die kleefden aan nieuwe scheuten
hebben gebaard.
De zon, in luttele dagen, rijpt het nageslacht.
Zij bloesemen veelbloemig,
bleke kant rimpelend aan de rand,
blozend als zij opwarmen.
Wakker worden
is wandelen in het droomlandschap van bloemen
die aarde en hemel maskeren,
en bloemblaadjes zijn de regen.
Jonge meisjes spelden een tros roze
op het lange zwarte haar,
half bedekkend hun gelaat
met gelakte parasols.
Jonge mannen worden dronken van liefdesgedichten.
Opnieuw wakker worden
is de huilerige herinneringen laten
vergruizelen door bandensporen,
en kijken hoe fietsers naar beneden slingeren
op fluwelen grond,
snel als vogels in vlucht.
Read More

Leave a Comment

Moku seven and sieben (twice)

by • August 15th, 2011

I have blogged before  about translations.
I venture again into this delicate minefield of language, interpretation, means and goal of translations. The question in these two translations is what is prevalent, what carries more weight. It is obvious that the original author of the moku favors the absolute priority of content, of meaning. That is understandable because some of us write poetry because it is the only way we can say what we need to convey. In translation I am convinced that whatever choices are made, the end-result should be a poem in the target-language.
MOKU NUMBER SEVEN
child gathering up seashells
unselfconscious manifesto of sublime abandon
auspicious tidings
 
*
Moku Nummer Sieben

ein Kind auf Sammlung nach Seemuscheln
unbefangen ist dieses Manifest von Aufgabe
Botschaften voll von Verheißung

*
Moku Nummer Sieben

Kind sammelt Seemuscheln
unbefangenes Manifest erhabener Entschlossenheit
verheißungsvolle Botschaft

*
Now what is the preferred version is the readers choice.
McLuhan wrote it a long time ago: the medium is the message. The poem and the fact of translating changes and creates new and interesting messages and perspectives on language.
Read More

Leave a Comment

2de Festival v/d Europese Dichtkunst-2. Festival Europäischer Dichtkunst-2nd European Poetry Festival-2ième Festival de la Poésie Européenne

by • August 14th, 2011

Tweede Festival van de Europese Dichtkunst
Het eerste Festival van de Europese Dichtkunst op 18 september 2010 in de Permeke Bibliotheek in Antwerpen was een onafhankelijk maar erkent project in het kader van Ruhrgebied 2010, culturele hoofdstad van Europa. Dit Festival werd tot onze vreugde en verrassing op Radio Klara vermeld als het beste dichtkunstfestival van het jaar. Dit festival dat nu voor de tweede keer wordt georganiseerd, is het resultaat van een vertaalproject dat Fred Schywek jaren geleden heeft opgezet gebaseerd op een collegiale en coöperatieve benadering. De vertalingen worden afgewerkt in nauwe samenwerking met de auteurs. Dit alles mondt uit in een aantal anthologieën en individuele bundels van auteurs. Er is zoveel goed materiaal dat dit 2de Festival van de Europese Dichtkunst zich opdrong. Cijfers: 4 talen, 2 continenten, 5 landen, 19 dichters, 4 muziekanten, zang en soundscape mensen, 2 organisatoren.
Een totaalconcept wordt met deze mensen op 17 september om 20 uur in de Permeke bibliotheek voorgesteld. De drie artistieke zwaartepunten zijn
1.    Het lustrum jaar voor drie grande dames van de Nederlandstalige poëzie in België: Lucienne Stassaert, Annie Reniers en Marleen De Crée.
2.    Europese performance traditie:
    Havenklanken:
Roger Nupie (MC), Bart Stouten, Jean Demey (musician/composer-soundscape), Peter    Holvoet-Hanssen (Stadsdichter Antwerpen), Wilfried Bienek (Duitsland), Paul Gellings, Nederland, Job Degenaar (Friesland), Fred Schywek (Duitsland), Annmarie Sauer, Olivier Cousin (Bretagne) en Devorah Major (San Francisco, USA)
    Moorsoldaten: Anti oorlog-Voor vrede – wij zijn geëngageerde dichters
            Peter Holvoet-Hanssen (Stadsdichter Antwerpen), Wilfried Bienek (Duitsland), Job 
            Degenaar (Friesland), Fred Schywek (Duitsland), Annmarie Sauer, Devorah Major 
           (San Francisco), Didi De Paris, Frank De Vos, Tim Ceustermans-Deschepper, Frank 
            Niehusmann
3.     San Francisco special: Devorah Major en Susan Birkeland, vertolkt door: Patricia van Nunen, Gorik De Smet (sound.)
Havenklanken als concept ontstond als thema omdat Antwerpen en Duisburg havensteden zijn. Dit groeide uit tot Havenklanken II (Sons du Port) met o.a. drie dichters uit Bretagne en vervolgens tot Harbors of the West met dichters van de westkust van de VS (Seatle en San Francisco). In dit derde deel zullen bovendien havendichters uit vorige uitgaven worden opgenomen. Tijdens de optredens wordt af en toe een tekst in vertaling geprojecteerd of simultaan of consecutief tweetalig voorgelezen. Het project is bewust meertalig.
Moderne muziek is eveneens een belangrijk, geïntegreerd onderdeel. Lucienne Stassaert en Jean Demey hebben samen reeds talrijke voorstellingen gespeeld. Frank Niehusmann en Fred Schywek hebben vroeger voor de radio samengewerkt. Niehusmann trad op in Zuid- en Noord-Amerika, in Japan, in vele landen van Europa en nu in Antwerpen. Gorik De Smet werd eveneens een vaste waarde in wat we doen. Met elke dichter en elke muzikant hebben wij een nauwe artistieke band.
Het 2de Festival van Europese Dichtkunst, 17 September, Permeke Bibliotheek, te Antwerpen, deuren 20 uur.
Reservaties: via comments mogelijk

Read More

Leave a Comment

untiteled ancestry by devorah major

by • August 9th, 2011

u n t i t l e d  a n c e s t r y

i a mongrel
a crossbreed
a mutt
a grafting of cultures
a planet varied
sea to land
calm to storm
wondering in the mirror
where did the eyes come from
and the texture of hair
who saw to the skin tones
and who to the lips
arbitrarily naming the source
of my limbs
my hips
my face
i landless
homeless
being so much a mixture
a couscous of spices and fruits

a mongrel of the comings together
chosen/forced of so many different ones
a crossbreed that fills the spaces
between rich dark and translucent fair
a mutt that has unruly fur
cropping out in varied shades
ears and tail being strangely incongruent

i the grafting of cultures
that insists where love fails
life will persist, thrive, recreate
a planet varied mountains to hills
to valleys to chasms deep
waterfalls to rivers to streams
to oceans wide a melange i
claiming space on the rainbow.
Tomorrow the dutch translation of this lovely poem.
Read More

Leave a Comment

Mine disaster in Marcinelle

by • August 8th, 2011

To honor the miners who lost their lives, I remind you of just one of the mine disasters.
This poem was written by Anton Klak from Duisburg, Walsum in Germany.


Glückauf

Glückauf! das Wort, das jeder spricht,
Der mit uns ist verbunden;
Es zeugt von Treu’ und Zuversicht
Auch in den schwersten Stunden.

Glückauf! das Lied, das jeder singt,
Der mit uns Hand in Hand
Das schwarze Gold zu Tage bringt
Zum Wohl fürs Vaterland.

Glückauf! hörst du zu jeder ZeitIm dunklen tiefen schacht.
Sankt Barbara schütz’ uns vor Leid
Und vor des Berggeists Macht.

Glückauf! sei auch ein letzter Gruß,
Wenn du van uns mußt scheiden.
Denn Weg, den jeder gehen muß,
Konnt’ niemand noch vermeiden. 
 


Read More

Leave a Comment

6 Augustus

by • August 6th, 2011

6 Augustus 1945: bommen werpen afgeworpen op Hiroshima en Nagasaki. Het begin van een gevaarlijke, dodelijke escalatie in het gebruik van kernenergie en kernwapens

Het lange nu
Het lange nu
10.000 jaar
wie kan dit dan
lezen
het symbool begrijpen
wie weet dan
zoekend
naar oorzaak
van halveringstijd en
naaktverkoop
van wat hoelang
dan nog
komt
nu
10.000
jaar van nu
de late last
van splijtzwam
en splijtstof
wij allen leven
in de halveringstijd
van het lange
nu –
Kernenergie neen bedankt

Geschreven naar aanleiding van het langer openhouden in België van verouderde kerncentrales
Read More

Leave a Comment

Hama

by • August 5th, 2011

To remind  us of the victims of repression in Hama, Syria see here
HAMA
Deze zomer draaien er wieren mee
op de watermolens van Hama.
Stukgereten herinneringen?
Het oude aquaduct zal ze niet meer
dumpen. Waar ooit de akker lag
troost nu een poster ‘old Hama’:
het is Assad, vader en zoon
en 30.000 doden. Kijk
hoe explosief ze groeien,
een jaar overwoekeren
waarover het stadje zwijgt.
Als een kind dat zich betrapt voelt,
twintig jaar later:
collectieve herinnering,
wachtend op mijn lift.
Een kar, hortend en stotend,
zonder bestemming.
Het vaste repertoire van de volksverteller
die niemand heeft gezien.
Ergens zal ik hem vinden,
vertelt de Lonely Planet.
Zijn wereld staat uitnodigend
op een kier. Zoals het raam.
Elders, wereldvreemd:
twee oude mensen
in een mobilhome bij de Orontes.
Belgen waarempel.
Zij schilt een appeltje,
hij doet het verhaal,
in stukken en brokken.
*
Haat is blijven hangen, als een plaat,
in onbegrip, als een herinnering in bang vermoeden,
als verschaald bier na sluitingstijd,
terwijl de regen jankt op de stoep
en de stoep langzaam overgaat in bladeren
uit een dronken woestijn met de wankele kameel
van een bang vermoeden.
Als een plaat die is blijven hangen jankt de muëzzin
dat je dood bent, zoals de verdwaalde schaapjes
in de late namiddagzon. Geen herder te bespeuren
zo ver de geschiedenis nog reikt, en dat is verder
dan je zwijgplicht. Bij onleesbare werkelijkheid
hoort een Arabische krant met wurgklanken
en arabesken voor de schijn, met glaasjes nescafé
op kosten van de Baath partij.
Haat is blijven hangen, op de oever van de Orontes,
in mijn onderkoelde woestijn, airconditioned
in de weerspiegeling van de grote minaret
die vanmorgen nog mijn oude liefde heeft uitgebazuind.
Poem by Bart Stouten
*
HAMA
Diesen Sommer drehen da Seegräser mit
auf den Wassermühlen von Hama.
Zu Stück gerissene Erinnerung?
Das alte Aquädukt soll sie nicht mehr
fallenlassen. Wo einst der Acker lag
gibst jetzt Trost vom Alt-Hama-Poster:
es ist Assad, Vater und Sohn
sowie 30.000 Toten. Sieh’
wie explosiv sie wachsen,
ein Jahr überwuchern
darüber das Städtchen schweigt.
Als ein Kind das sich erwischt fühlt,
zwanzig Jahre später:
Kollektive Erinnerung,
warten auf die Mitfahrgelegenheit.
Ein Karren, ratternd und tatternd,
ohne irgend ein Ziel.
Das feste Repertoire des Geschichtenerzählers
Den Niemand gesehen hat.
Irgendwo werd’ ich ihm finden,
sagt der Lonely Planet.
Sein’ Welt steht einladend
Auf einer Spalt. Wie das Fenster.
Wo anders, Weltentfremdet:
zwei alte Menschen
im Campingbus bei dem Orontesfluß.
Belgier überraschenderweise.
Sie schält einen Apfel,
er erzählt die Geschichte,
in Stücken, in Brocken.
*
Haß bleibt kleben, als Kratzer einer Schallplatte,
in Unverständnis, als Erinnerung angstvollen Vermutung,
als verschaltes Bier nach Thekenschluß,
währenddessen der Regen jankt auf den Bürgersteig
und der langsam sich verändert in Blätter
aus einer betrunkene Wüste mit dem wankenden Kamel
von einer angstvollen Vermutung.
Die Platte hängt, so klinkt der jaulende Muezzin
das du tot bist so wie verirrten Schafen
in der späten Nachmittagssonne. Kein Schäfer zu spüren
so lange Geschichte noch reicht, das ist weiter
als deine Schweigepflicht. In unlesbarer Wirklichkeit
gehört eine Arabische Zeitung mit Würgegeräuschen
und Arabesken vor dem Schein, mit Nescafé Täßchen
auf Kosten der Baath Partei.
Haß hängt immer noch auf dem Ufer des Orontes,
in meiner unterkühlten Wüste, airconditioned
in der Spiegelung von dem großen Minarett
die heute morgen noch meine alte Liebe herausposaunte.
German translation: Fred Schywek

Read More

Leave a Comment

Moku

by • July 28th, 2011

Ana Elsner, German born, living in San Francisco where she is part of the poetry scene coined the word Moku. It stands for her interpretation of haiku: MOdified haiKU. Here you see her reading July 30 – she reads very expressively- at the Om Shan Thé,…

Read More

Leave a Comment

a new salon 12b event

by • July 24th, 2011

A new event of salon 12b is planned for September 1st. One could interpret this as a ‘dress rehearsal for the 2nd European Festival of Poetry on September 17, 8 pm in the Permeke Library in Antwerp.’
On September 1st, among others, will be present and reading/performing Lucienne Stassaert with Jean Demey, Annie Reniers, Peter Holvoet-Hanssen, Bart Stouten, Frank Devos, Roger Nupie who will be once again our MC at the Festival and others… During the festival we’ll have 9 poets or musicians traveling from other countries: three from The Netherlands, 3 from the Lower Rhine area Germany, one from Bretagne, France, one from San Francisco, USA.
Since Marleen de Crée won’t be able to make it on September 1st – but don’t worry she will be there during the Festival I post one of the poems she intents to read September 17.

Si more sonando

nacht waait uit de bomen weg,
brengt wind in de vleugels. uilen
wieken in hun sluierdans. roepen.
vredig geluid. wij kunnen praten.

schaduw nestelt zich in ons bed.
handen splijten onze blik, glijden
in het gerommel. breken de wet.
hoe zullen we vallen? onze kussen kruisen

het pad, bijten zich vast in het vel.
liefde spant als een gloeiend gewelf
tussen hemel en hel. tussen de dromen
en de sterren slaat zij het beleg.
uit: Hinkelspel, uitgeverij P, 2008
*

Si more sonando
                        (One dies making music)

night is blown out of trees,
brings wind in wings. owls
sail in their dance of veils. call.
peaceful sound. we can talk.

shadow burrows in our bed.
hands splinter our sight, slide
in the turmoil. break the law.
how will we fall? our kisses cross

paths, sink their teeth in skin.
love spans like a glowing dome     
between heaven and hell. between the dreams

and the stars she lays. 
US:Annmarie Sauer

Read More

Leave a Comment