Organizing Dialogue, Experience and Knowledge for Complex Problem-Solving

Racialicious Crush Of The Week: Junot Diaz

by • November 9th, 2012

By Andrea Plaid If we had to pick a Racialicious poster boy–that aphrodisiac of sapiosexuality–Junot Diaz would be it. The R’s Owner/Editor Latoya Peterson says this about his book, The Brief Wonderous Life Of Oscar Wao: My eyes drank in every word of “Wildwood,” the second chapter in Junot Díaz’s novel The Brief Wondrous Life of […]

The post Racialicious Crush Of The Week: Junot Diaz appeared first on Racialicious – the intersection of race and pop culture.

Read More

Leave a Comment

Salon12b – Freestyle

by • November 27th, 2011

Another salon 12b is taking place November 29. Door open at 7PM and the performances start at 8PM with the world premiere of Global Night Car. You can read it on the link. It will be read in three languages, in different voices, since nine different po…

Read More

Leave a Comment

Geen Castor treinen door Europa

by • November 24th, 2011

 Salon12b staat geheel acter de moedige mensen die de Castortrein van uit Frankrijk naar Gorleben  proberen tegen te houden door de sporen te bezetten. Onder ‘Nooit’ vind je de kaart van waar de trein  langs komt en onder ‘Maar ni…

Read More

Leave a Comment

One of the upcoming peaceactions…

by • August 24th, 2011

You might have read our appeal for September first, world day for peace. The poetry reading to which we have been invited to read will be one of the peace actions. The reading is on 9/11, 10 years later. A poem honoring the firemen going into the tower…

Read More

Leave a Comment

Hama

by • August 5th, 2011

To remind  us of the victims of repression in Hama, Syria see here
HAMA
Deze zomer draaien er wieren mee
op de watermolens van Hama.
Stukgereten herinneringen?
Het oude aquaduct zal ze niet meer
dumpen. Waar ooit de akker lag
troost nu een poster ‘old Hama’:
het is Assad, vader en zoon
en 30.000 doden. Kijk
hoe explosief ze groeien,
een jaar overwoekeren
waarover het stadje zwijgt.
Als een kind dat zich betrapt voelt,
twintig jaar later:
collectieve herinnering,
wachtend op mijn lift.
Een kar, hortend en stotend,
zonder bestemming.
Het vaste repertoire van de volksverteller
die niemand heeft gezien.
Ergens zal ik hem vinden,
vertelt de Lonely Planet.
Zijn wereld staat uitnodigend
op een kier. Zoals het raam.
Elders, wereldvreemd:
twee oude mensen
in een mobilhome bij de Orontes.
Belgen waarempel.
Zij schilt een appeltje,
hij doet het verhaal,
in stukken en brokken.
*
Haat is blijven hangen, als een plaat,
in onbegrip, als een herinnering in bang vermoeden,
als verschaald bier na sluitingstijd,
terwijl de regen jankt op de stoep
en de stoep langzaam overgaat in bladeren
uit een dronken woestijn met de wankele kameel
van een bang vermoeden.
Als een plaat die is blijven hangen jankt de muëzzin
dat je dood bent, zoals de verdwaalde schaapjes
in de late namiddagzon. Geen herder te bespeuren
zo ver de geschiedenis nog reikt, en dat is verder
dan je zwijgplicht. Bij onleesbare werkelijkheid
hoort een Arabische krant met wurgklanken
en arabesken voor de schijn, met glaasjes nescafé
op kosten van de Baath partij.
Haat is blijven hangen, op de oever van de Orontes,
in mijn onderkoelde woestijn, airconditioned
in de weerspiegeling van de grote minaret
die vanmorgen nog mijn oude liefde heeft uitgebazuind.
Poem by Bart Stouten
*
HAMA
Diesen Sommer drehen da Seegräser mit
auf den Wassermühlen von Hama.
Zu Stück gerissene Erinnerung?
Das alte Aquädukt soll sie nicht mehr
fallenlassen. Wo einst der Acker lag
gibst jetzt Trost vom Alt-Hama-Poster:
es ist Assad, Vater und Sohn
sowie 30.000 Toten. Sieh’
wie explosiv sie wachsen,
ein Jahr überwuchern
darüber das Städtchen schweigt.
Als ein Kind das sich erwischt fühlt,
zwanzig Jahre später:
Kollektive Erinnerung,
warten auf die Mitfahrgelegenheit.
Ein Karren, ratternd und tatternd,
ohne irgend ein Ziel.
Das feste Repertoire des Geschichtenerzählers
Den Niemand gesehen hat.
Irgendwo werd’ ich ihm finden,
sagt der Lonely Planet.
Sein’ Welt steht einladend
Auf einer Spalt. Wie das Fenster.
Wo anders, Weltentfremdet:
zwei alte Menschen
im Campingbus bei dem Orontesfluß.
Belgier überraschenderweise.
Sie schält einen Apfel,
er erzählt die Geschichte,
in Stücken, in Brocken.
*
Haß bleibt kleben, als Kratzer einer Schallplatte,
in Unverständnis, als Erinnerung angstvollen Vermutung,
als verschaltes Bier nach Thekenschluß,
währenddessen der Regen jankt auf den Bürgersteig
und der langsam sich verändert in Blätter
aus einer betrunkene Wüste mit dem wankenden Kamel
von einer angstvollen Vermutung.
Die Platte hängt, so klinkt der jaulende Muezzin
das du tot bist so wie verirrten Schafen
in der späten Nachmittagssonne. Kein Schäfer zu spüren
so lange Geschichte noch reicht, das ist weiter
als deine Schweigepflicht. In unlesbarer Wirklichkeit
gehört eine Arabische Zeitung mit Würgegeräuschen
und Arabesken vor dem Schein, mit Nescafé Täßchen
auf Kosten der Baath Partei.
Haß hängt immer noch auf dem Ufer des Orontes,
in meiner unterkühlten Wüste, airconditioned
in der Spiegelung von dem großen Minarett
die heute morgen noch meine alte Liebe herausposaunte.
German translation: Fred Schywek

Read More

Leave a Comment

Now Reading: Jose Antonio Vargas on “[His] Life As an Undocumented Immigrant”

by • June 27th, 2011

Jose Antonio Vargas

by Latoya Peterson

Jose Antonio VargasLast year, at a Poynter function, I had the privilege of meeting Jose Antonio Vargas in person. Both charming and interesting, with a huge drive to make journalism a true tool of democracy, he seemed like someone I wanted to get to know.

Last week, Vargas wanted the world to get to know exactly who he…

Read More

Leave a Comment

And Now, The Comedic Stylings Of Reggie Brown

by • June 20th, 2011

By Arturo R. García

Didja hear the one about the guy who impersonated President Obama in front of a room full of Republicans? Turns out he was allowed to make fun of a black man, but not a Bachmann.

Thank you, I’m here all week.

But seriously, folks, if you watch the video above, you see that Obama impersonator…

Read More

Leave a Comment

Liu Xiaobo: lees hem vrij

by • March 16th, 2011

Liu Xiaobo
literatur festival berlin

Het writers in prison committee van Pen Vlaanderen dat zich inzet voor de vrijlating van schrijvers die omwille van wat ze schreven in de gevangenis zitten vraagt deel te nemen aan de wereldwijde lezing van dit gedicht door jullie. Wij vragen dat op zoveel mogelijke plaatsen  de tekst in het Nederlands of in het Engles gelezen zal worden op zondag 20 maart. Laat ons aub weten waar je het voorlas via een commentaar.

 
Je wacht op mij met ’t stof

  – voor mijn vrouw, die elke dag wacht
                                                           
                                                        door Liu Xiaobo
niets rest je in jouw naam, niets
dan op me te wachten, samen met het stof van ons thuis
al die lagen
bijeen, overlopend, in geen hoek        
wil je de overgordijnen open trekken
de roerloosheid van het licht verstoren     
boven de boekenplank is het met de hand
geschreven etiket verstoft
op het tapijt ademt het patroon het stof in
als je de pen graag een stofpunt wilt geven
wanneer je me een brief schrijft
worden mijn ogen door pijn gestoken
je zit daar de hele dag lang
durft niet te bewegen
uit angst dat je voetstappen het stof zullen vertrappen
je probeert je adem in te houden
en gebruikt de stilte om een verhaal te schrijven.
In ogenblikken als deze
is het verstikkende stof
de enige bondgenoot
jouw visie, adem en tijd
doordringen het stof
in de diepte van je ziel
wordt de tombe centimeter na centimeter
vanaf de voeten opgestapeld
komt tot aan de borst
staat tot aan de keel
jij weet dat de tombe
je beste rustplaats is
waar je op me wacht
zonder bron van angst of paniek
daarom verkies je stof
in het donker, in kalm verstikken
wachtend, wachtend op me
je wacht op me met stof
en weigert zon en werveling van lucht
laat het stof je maar helemaal begraven
laat jezelf maar inslapen in ’t stof
tot ik terugkom
en jij wakker wordt
en het stof afveegt van je huid en je ziel.
Een wonder – ontwaakt uit de dood.
April 9, 1999
*
Engelse tekst hier
vertaling: Job Degenaar /Annmarie Sauer
actie van WIPC Nederland/WIPC Vlaanderen
Read More

Leave a Comment

Atomkraft nein danke- Kernenergie neen!

by • March 13th, 2011

 

© sms:foto duisburg/rhein 2011
Foto uit het raam van de produktiekamer van world internet books, opgedragen aan al wie in Japan geliefden en  have en goed verloor.

Het lange nu
Het lange nu
10.000 jaar
wie kan dit dan
lezen
het symbool begrijpen
wie weet dan
zoekend
naar oorzaak
van halftijd en
naaktverkoop
van wat hoelang
dan nog
komt
nu
10.000
jaar van nu
de late last
van splijtzwam
en splijtstof
wij allen leven
in de halveringstijd
van het lange
nu –
Kernenergie neen bedankt

Geschreven naar aanleiding van het langer openhouden in Europa van verouderde kerncentrales
Read More

Leave a Comment